Ballade van de dood / Twee kruiken / Dat ik je mis

Ballade van de dood, Klein orkest

Er was eens een koning machtig en groot
Die had slechts één vijand en dat was de Dood.
Waarom moest de Dood toch zijn leven bederven
Waarom was hij zo bang zo bang om te sterven?

Zo begint Ballade van de Dood, over een koning die na overleg met zijn geleerden de Dood laat opsluiten in een glazen kooi:

 

Een fantastisch verhaal over verandering van zingeving gedurende het leven.

Twee kruiken 
Indiase legende vertelt dat een man iedere dag buiten zijn dorp water ging halen in twee grote vaten, een oude en een nieuwe, die hij aan een juk over zijn schouders droeg. Het oude vat had scheuren en lekte; tijdens de terugweg naar huis ging altijd de helft van de inhoud verloren.

Twee jaar lang legde de man iedere dag dezelfde weg af. Het nieuwe vat was erg trots op zijn prestatie en was zich ervan bewust dat het voldeed aan de taak waarvoor het geschapen was. Terwijl het oude vat stierf van schaamte omdat het zijn taak slechts half vervulde. Ookal wist het dat de scheuren het gevolg waren van jaren van trouwe dienst. Het schaamde zich zozeer dat het op een dag, toen ze bij de put waren, tegen de man zei: ‘Mijn excuses dat u, omdat ik nu eenmaal al zo lang meega, iedere keer met maar de helft van de inhoud thuiskomt. En u dus uw dorst maar half kunt lessen.’

De man glimlachte en zei: ‘Als we zo teruggaan, moet je onderweg eens goed opletten.’
Dat deed het vat en het zag dat de berm aan zijn kant van de weg rijkelijk begroeid was met planten en bloemen. ‘Kijk eens,’ zei de man, ‘zie je dat aan jouw kant de natuur veel mooier is? Dat je scheuren hebt, heb ik altijd geweten en ik heb er mijn voordeel mee gedaan. Ik heb bloemen, sla en andere groenten gezaaid – en jij hebt ze steeds water gegeven. Ik heb rozen kunnen plukken om het mooi te maken in huis, ik heb mijn kinderen sla te eten kunnen geven en kool en uien. Als jij niet geweest was zoals je bent, had ik dat niet kunnen doen.

We worden allemaal oud en krijgen dan andere kwaliteiten. En met die nieuwe kwaliteiten kunnen we ons voordeel doen en zijn we ook van belang.’ 

 

Dat ik je mis 

van Maaike Ouboter, De beste singer-songwriter aflevering 2

Je kust me, Je sust me, Omhelst me, gerust me
Je vangt me,
Verlangt me
Oneindig ontbangt me
Je roept me
Je hoort me
Je redt en verstoort me
Gelooft me,
Berooft me
Verstikt en verdooft me

Je ademt en leeft me
Siddert en beeft me
Vertrouwt me,
Beschouwt me als mens
En weerhoudt me
Van bozige dromen
Die op komen dagen
De eenzame vragen van eindig geluk

Met je krullen
als nacht
Hoe je praat, hoe je lacht
Hoe je stem zo dichtbij als een engel verzacht
In mijn dromen doorstromen,
Oneindige leegtes
Je remt me
Je temt me
Je roert en beweegt me

Ik mis je
Ik mis je
Ik grijp je, ik gris je
Ik wil je
Bespeel je,
Ik roer en beveel je
om bij me te blijven
In donkere nachten
Niet meer te smachten naar jou

Laat me los
Ik moet nu alleen
en houdt me vast als het nodig is
In gedachten
ik zoek je in alles om me heen
maar al denk ik soms dat het zo beter is
Kan ik het niet helpen dat ik je soms mis

Ik smoor je
Bevroor je
Verlos, en verloor je
Weg naar een andere plek maar ik hoor je
Omarm je
Verwarm je
Ik zie je en voel je
Ik aai je
Ik streel je
Ik knuffel en kroel je

Je rijpt me
Begrijpt me
Verwart en misleidt me
Het schrikt me soms af
Hoeveel ik op je lijk nu

Mijn glimlach
Mijn tranen
Mijn liefde voor leven
Het spijt me van alles
Kom help en bevrijd me

Laat me los
Ik kan het alleen
maar houd me vast als het nodig is
In gedachten
Ik vind je in alles om me heen

Maar al denk ik soms dat het zo beter is
Kan ik het niet helpen dat ik je mis

Ik kus je
Ik sus je
Ik doof en ik blus je
Je blijft heel dichtbij me
Maar in mijn hoofd rust je